Meer dan verwacht

Informatie
Geschreven door Edwin
Geplaatst op 07 maart 2016
Hoofdcategorie Historisch | Fantasy | Sprookjes
Aantal reacties: 4
4356 woorden | Leestijd 22 minuten

Ongelofelijke verhalen, verhalen met een bovennatuurlijk tintje; we kennen ze allemaal, en stilletjes genieten we waarschijnlijk ook allemaal van die koude rilling die dat soort verhalen over onze ruggen laat lopen. En achteraf gniffelen we en kruipen lekker warm onder de wol in de veilige wetenschap dat zoiets in de realiteit natuurlijk niet kan. Maar wat nou als...?

Jessica was een leuke vrolijke jongedame van vijfentwintig lentes jong, zoals dat zo mooi heet. Als je haar zag viel ze op door haar vrolijkheid en frisse uitstraling. Ze was niet extreem knap, en toch had ze dat ongrijpbare iets wat haar onweerstaanbaar maakte voor de leden van het mannelijk gilde. Verder was ze sportief aangelegd en hield haar lichaam in goede conditie. Ook had ze een goed stel hersens, en een sprankelend gevoel voor humor. Ze was zich wel degelijk bewust van haar kwaliteiten, maar misbruik maakte ze daar niet van. Eerder het tegendeel. Daarom was het ook niet verwonderlijk dat ze op sociaal vlak niets te klagen had. Alles bij elkaar genomen was ze oer-Hollandse, lekkere jongedame.

Jessica had net haar opleiding aan de HBO afgesloten, maar helaas hadden de economische omstandigheden er toe geleid dat ze er nog niet in geslaagd was een baan te vinden. Hier liet ze zich echter niet door uit het veld slaan. Ze had met ondersteuning van haar ouders een leuk huisje kunnen huren en gezellig kunnen inrichten. Nu was het wachten op die ene kans waarvan ze overtuigd was dat hij zou komen.

Het was een mooie dag in april toen Jessica wakker gemaakt werd door de toch al behoorlijk aan kracht winnende zon. Het kostte haar even tijd om volledig wakker te worden. Toen rekte ze zich loom uit. Ze voelde zich geweldig. Ondeugend giechelde ze even. Zo goed voelde ze zich normaal alleen als ze een hele gezellige avond had gehad met een gelukkige jongen.

Niet dat ze met jan en alleman het bed in dook, maar ze was van mening dat een moderne jonge vrouw ook zo haar behoeftes had. En namaak, hoe handig soms ook, was tenslotte maar namaak. De reden voor haar gevoel van die morgen was echter anders.

Ze was na een gezellige avond redelijk op tijd naar bed gegaan en al snel in slaap gevallen. Na een poosje werd ze echter wakker met het gevoel dat er iets niet helemaal klopte. Slaperig had ze om zich heen gekeken, wat het moment was dat een voor haar onbekende man koos om in het binnenvallende licht van een straatlantaarn te stappen. Jessica verstijfde van schrik en wilde het net op een gillen zetten, toen ze in de ogen van de vreemde keek. Het waren de meest intense en donkere ogen die ze ooit gezien had. Er lag geen dreiging in, integendeel. Ze stonden eerder een beetje droevig, vond ze. Terwijl hij aan de voet van haar bed bleef staan en haar bleef aankijken, viel de spanning van Jessica af.

Het leek haar ineens het normaalste zaak van de wereld dat er een wildvreemde man midden in de nacht aan haar bed stond. Toen hij nog een stap naar voren zette, sloeg ze haar dekbed terug en strekte verlangend haar armen naar hem uit in een niet mis te verstane uitnodiging.

Even flitste er een glimlach over het gezicht van de man terwijl hij haar jonge, slanke lichaam bekeek. Jessica had de gewoonte om naakt te slapen, dus hij had onmiddellijk het volle zicht op haar stevige, peervormige jonge borsten, misschien net een c-cup, bekroond met frisse rode tepels, haar strakke buik, en het driehoekje tussen haar benen waar de schaduwen een mysterieus en verleidelijk spel speelden. Liggend op haar rug, met haar schouderlange haren in de war rond haar hoofd gedrapeerd, in al haar vrouwelijkheid was ze het toonbeeld van sensualiteit.

Terwijl de ogen van de vreemde over haar lichaam gleden voelde Jessica haar lichaam reageren. Haar tepels werden hard, haar poesje nat en haar schaamlippen zwollen op en openden zich licht. Kleine druppeltjes van haar vocht parelden erlangs en plotseling wilde ze niets anders dan hem dicht tegen zich aan voelen en hartstochtelijk met hem vrijen.

“Kom bij me,” fluisterde ze zachtjes.
Ze hoorde haar minnaar, zo zag ze hem ondertussen al, zacht lachen en het volgende moment lag hij in haar armen, naakt en opgewonden. Er ontsnapte Jessica een zucht. Waar zij zacht was, was hij hard. Waar hij donker was, was zij licht. Ze leken gemaakt voor elkaar. Zijn lichaam vertoonde geen spoortje overtollig vet, maar was atletisch en soepel als dat van een sportman op zijn hoogtepunt. Het meest sprekende bleven echter zijn ogen. Er leek diep in hen een vuur te branden. Een vuur dat Jessica helemaal warm maakte van binnen.

Terwijl ze zich er even over verwonderde hoe hij zijn kleren zo snel had uit gekregen, drukte hij zijn mond op de hare en dat verdrong verder alle rationele gedachten. Zijn kus was heet en verlangend. Zijn tong streelde en plaagde haar lippen en toen ze die een beetje opende schoot zijn tong haar mond in om daar op haar tong te stuiten en er een hartstochtelijk schermspel mee te beginnen.

Zijn handen begonnen een verkenningstocht over haar lichaam en lieten elke zenuw tot leven komen. Ze streelden haar borsten en vergaten ook de plekjes niet die vaak werden overgeslagen en plaagden haar tepels tot ze niet harder konden worden. Toen gleden ze langzaam verder naar beneden, over haar ribben en buik. Zijn liefkozingen waren die van een ervaren minnaar, en hij wist Jessica moeiteloos meer en meer op te winden. Het zweet brak haar uit, en langzaam gleed ze weg naar dat speciale plekje waar alleen zij en hij nog bestonden. Haar kreunen werd steeds luider naarmate haar minnaar meer en meer van haar lichaam ontdekte.

Al die tijd haalde hij zijn lippen geen moment van de hare en wakkerde haar vuur steeds verder aan Pas toen hij bij haar ondertussen kletsnatte poesje aankwam verbrak hij de zoen.
“Open je benen voor me, liefste,” waren de eerste woorden die ze van hem hoorde.
Het was geen vraag, maar Jessica wilde niets liever en spreidde haar benen om hem toegang tot haar intiemste plekje te geven.

Ze voelde hoe hij tussen haar benen kwam liggen. Zijn harde lul streelde even langs haar overgevoelige lipjes en Jessica kreunde vol verwachting. Maar weer werd ze verrast. In plaats van haar te nemen nam hij alle tijd om met zijn mond het spoor te volgen van zijn handen. Hij besteedde veel aandacht aan haar borsten en verwende dan weer het ene harde knopje, en dan weer het andere tot ze compleet van de wereld was en zo opgewonden als ze nog nooit eerder geweest was. Haar handen klauwden machteloos in het laken, en ze kromde haar rug. Ze zette haar voeten op de billen van haar minnaar in een halfslachtige poging hem duidelijk te maken wat ze wilde, maar daar trok hij zich niets van aan. Jessica had nooit vermoed dat haar borsten en lichaam zo gevoelig konden worden. Scheuten van intens genot schoten door haar hele lichaam.

Als om duidelijk te maken dat hij wel de baas was verkende hij al knabbelend, kussend en plagend langzaam haar gevoelige plekjes. Zijn tong was overal tegelijk leek het wel. Dan knabbelde hij aan haar oorlelletje, of likte langs de schelp. Dan weer gleed zijn tong over haar buik, waarbij hij, het kon niet anders gezegd worden, de liefde bedreef met haar navel als een belofte voor wat nog zou komen. Dit had weer tot gevolg dat Jessica gefrustreerd kreunde en bijna wanhopig probeerde hem verder naar beneden te duwen. Echter weer met weinig resultaat.

Na wat uren leek, likte hij eindelijk langs haar schaamlippen en verkende zijn tong haar vrouwelijkheid, gulzig drinkend van haar zoete sappen. Jessica was allang niet meer in staat tot spraak en kon alleen nog maar stamelen. En zelfs dat stopte toen hij eindelijk zijn mond over haar klitje sloot en ze explodeerde in een intens orgasme.

Een paar minuten later, toen ze weer een beetje bijgekomen was, opende ze haar ogen. Ze lag alleen in bed. Haar minnaar was nergens te bekennen en een blik op de wekker op haar nachtkastje leerde haar dat ze misschien net een uurtje in bed lag. Van pure vermoeidheid was ze daarna weer in slaap gevallen.

“Jammer dat zo’n minnaar alleen maar in dromen voorkomt,” gniffelde ze terwijl ze haar dekbed terug sloeg om op te staan. Toen vertrok haar gezicht even omdat haar spieren protesteerden. “Aan de andere kant, misschien ook maar goed; nog een paar van dat soort dromen, en ik ben gesloopt,” kreunde ze.
Gelukkig trokken haar spieren bij na een verkwikkende douche. Ze bleef echter gedurende de dag terugdenken aan haar belevenissen van die nacht.

Dat werd het patroon van de weken die volgden. Iedere nacht had ze dezelfde droom waarin ze wakker werd en hem in haar kamer vond. Hij maakte haar gek van opwinding en tegen de tijd dat ze bijkwam van een spetterend orgasme, was hij weer verdwenen. Twee dingen waren opvallend: het enige wat tegen haar sprak waren zijn ogen, en nooit probeerde hij haar te nemen, hoe wanhopig graag ze dat ook wilde.

Haar minnaar begon een obsessie voor haar te worden. Mannen van vlees en bloed wees ze af, omdat ze die haar optiek toch niet tegen hem op konden. Haar vriendinnen had ze het verhaal ook verteld. In het begin plaagden ze haar een beetje ermee, maar op een gegeven moment hadden ze er genoeg van om steeds hetzelfde te horen en begonnen haar enigszins te ontwijken. Jessica kwam meer en meer alleen te staan, waardoor ze zich nog meer fixeerde op haar nachtelijke geliefde. Ze was gevallen voor een fantasie en kon er niets aan doen.

Toen kwam de dag die een keerpunt zou blijken te zijn in het leven van Jessica. Ze was thuisgekomen na een van de steeds zeldzamer wordende bezoekjes aan een vriendin en op de mat had een brief gelegen. Ze werd uitgenodigd om te komen praten over een functie voor een internationale onderneming! “Utarefson B.V”, las ze de naam nog een keer hardop. Klonk Scandinavisch. Toen brak er een lach door op haar gezicht. Zou dit dan de kans zijn waar ze al zo lang op wachtte?

Een paar dagen later zat ze zenuwachtig in de lobby van een luxe hotel. Zenuwachtig, keek ze op haar horloge. Tien voor acht. Het begon al donker te worden. Ze frunnikte een beetje aan haar jurk. Ze zag er geweldig uit. De jurk die dieprood van kleur was benadrukte haar vrouwelijkheid zonder ordinair te worden en zonder dat ze het wist, kon menige aanwezige man het dan ook niet laten haar uitgebreid te bewonderen. Ze moet die avond menig hart sneller hebben doen slaan.

“Mevrouw ten Have?”, klonk het achter haar en Jessica draaide zich om.
Het antwoord dat ze had willen geven bestierf op haar lippen en ze trok lijkbleek weg. Ze keek recht in het gezicht van de vreemde uit haar droom! De ogen die ze zo goed kende keken haar bezorgd aan en hij zei iets wat ze pas registreerde toen hij het herhaalde.

“Is alles goed met u, mevrouw ten Have?” vroeg hij nog een keer.
“Ehm, ja hoor; u liet me alleen schrikken”, stamelde Jessica, terwijl ze haar ademhaling weer onder controle probeerde te krijgen.
“Mijn excuses”, zei hij met een kleine glimlach in zijn stem. “Ik geloof dat we een afspraak hebben? Mijn naam is Jens ter Mede.” In zijn ogen lag een lichte spot.
“Ja, dat klopt”, antwoordde Jessica, terwijl haar gedachten nog steeds door haar hoofd raasden. Werktuigelijk schudde ze zijn hand.

“Volgt u mij?” vroeg hij terwijl hij zich omdraaide om naar de liften te lopen.
Jessica liep automatisch achter hem aan. Ondertussen maakte ze zichzelf uit voor alles wat mooi en lelijk was. Natuurlijk: er was een gelijkenis, maar dit kon hem niet zijn. Hij was tenslotte maar een figuur uit een droom. En dit haar potentiële werkgever. Leuke eerste indruk moest ze gemaakt hebben!

Ze had op de plattegrond bij de receptie gezien dat de vergaderzalen een verdieping lager waren Toen ze samen in de lift stapten, drukte Jens echter op de knop voor de derde verdieping.
“Waar gaan we heen?” vroeg Jessica verrast.
“Naar mijn kamer, liefste, het is tijd om te praten” antwoordde Jens terwijl hij haar aankeek met de droeve blik die ze zo goed kende.
Verbijsterd deinsde ze achteruit en sloeg een hand voor haar mond.
“Dit kan niet! Je bent maar een droom,” hijgde ze.
“Voelt dit als een droom?” vroeg Jens voor hij zijn mond op de hare drukte in een kus die onmiddellijk vertrouwde gevoelens bij Jessica opriep.
Ook haar lichaam reageerde meteen. Toen deed hij een stap terug en wendde zijn hoofd af. Een ping gaf aan dat het eindpunt was bereikt en de liftdeur gleed open.

Jens stak zijn hand uit naar haar. “Je kunt kiezen, liefste: vertrouw me, laat het me uitleggen en blijf bij me als je wilt. Of druk nu op die knop, ga naar huis en vergeet me.”
De tijd leek even stil te staan, terwijl Jessica nadacht. Toen nam ze zijn hand.

* * *

Jens opende de deur van zijn ruime suite en deed een stap opzij om Jessica voor te laten gaan. Daarna volgde hij haar naar binnen en gooide de keycard achteloos op het dressoir. Even streek hij met een hand door zijn haar. Hij kon niet ontkennen dat ook hij nerveus was. Hij keek naar de jonge vrouw, die nog steeds half in shock door de gebeurtenissen in een stoel was gaan zitten. Toen haalde hij diep adem. Ze was het waard.

“Wil je wat drinken, liefste?” vroeg hij.
Een beetje rillerig vroeg ze om een glas rode wijn. Nadat hij haar bediend had nam hij tegenover haar plaats en nam haar hand weer in de zijne. Nog steeds kon hij in vervoering raken over hoe zacht haar huid aan voelde. Toen keek hij haar recht in de ogen.
“Wat ik je ga vertellen, is mijn levensverhaal”, zei hij. “Het zal moeilijk voor je te geloven zijn, maar ik zweer dat elk woord dat ik zeg de waarheid is. Je mag me altijd onderbreken om vragen te stellen, en ook die zal ik zo eerlijk mogelijk beantwoorden. Maar alsjeblieft, laat me het hele verhaal vertellen voor je oordeelt.”
Op dat moment leek hij zo kwetsbaar dat Jessica niet anders kon dan akkoord gaan, en ze voelde hoe een zekere spanning uit hem leek weg te vloeien. Hij kreeg een wat afwezige blik in de ogen terwijl hij de herinneringen toe liet. Terwijl hij achterover in de stoel leunde, begon hij te vertellen.
“Jij dacht dat ik een droom was, door de manier waarop ik verscheen en verdween, en ik geef toe dat dat ook mijn opzet was. Dat is een van mijn vermogens. Het belangrijkste echter, is dat ik niet kan sterven en ouder, veel ouder ben dan ik er uit zie.”

Jessica keek hem ongelovig aan, maar zag nergens aan dat hij niet de waarheid sprak. En voor zover ze tot vanavond wist, was hij inderdaad een figuur uit een droom. Ze zou hem inderdaad zijn verhaal laten vertellen. Daarna kon ze altijd nog weglopen. Ondertussen ging Jens verder met zijn verhaal. Nu hij eenmaal begonnen was kon hij het niet meer tegenhouden.
“Ik ben geboren, voor zover ik weet, als normaal mens, in 1279 in Tintagel in het zuidwesten van Engeland. Het leven in die tijd was niets zoals je nu kent, maar ik had het geluk als adel geboren te worden. Mijn vader heb ik nooit gekend, mijn moeder ook maar kort. Ik ben kort na mijn geboorte ondergebracht bij pleegouders. Uiteraard ben ik daar pas later achter gekomen. Net zoals ik er toen achter kwam dat ik voor grotere dingen voorbestemd was. Ik zal je niet met het hele verhaal vervelen. Dat komt misschien later nog wel een keer. Maar als je geïnteresseerd bent in de geromantiseerde versie kan ik je Thomas Malory aanraden. De hoofdpunten kloppen wel aardig als je zijn fantasie buiten beschouwing laat.”

Die naam liet een vaag belletje rinkelen bij Jessica, maar ze kon het niet meteen plaatsen. Wel merkte ze dat Jens een getalenteerd verteller was, waarnaar ze ademloos luisterde.
“Aan het eind van mijn tijd daar werd ik verwond door mijn zoon en weggevoerd door getrouwen, nadat ik er met mijn laatste krachten in geslaagd was hem uit te schakelen.”
Jens huiverde even toen de herinnering te hevig werd, en Jessica legde haar hand op zijn knie als troost. Even keek hij haar uitdagend aan.
“Toen had ik moeten sterven, maar dat gebeurde niet. Ik herstelde. Terug naar huis kon ik echter niet door de veranderde omstandigheden. Dus staken we het Kanaal over en vestigden ons in Frankrijk, waar niemand ons kende. Een paar jaar later begon me op te vallen dat ik niet ouder werd. Mijn metgezellen werden grijs en oud, maar ik bleef, wel, zoals je me nu voor je ziet. Dat was voor mij het moment om te vertrekken.”

Jessica keek hem niet begrijpend aan. “Waarom deed je dat?” vroeg ze.
Even antwoordde Jens niet. Toen hij haar aankeek, dacht Jessica even tranen in zijn ogen te zien. “Omdat ik toen besefte dat mijn zuster niet gebluft had. Zij vond dat ik plaats moest maken voor haar zoon.” Hij aarzelde even en zei toen zacht: “onze zoon.”
Toen Jessica hem verbijsterd aankeek vervolgde hij als om zich te verdedigen; “Ja, ik heb met mijn zus gevreeën en ze is zwanger geraakt. Maar ik wist op dat moment niet dat ze mijn zuster was. Dat heeft ze me pas achteraf verteld. Ik ben bij mijn geboorte weggehaald bij mijn moeder, zoals ik je verteld heb.”

Even zweeg hij als om zich ter herpakken. Daarna vervolgde hij, terwijl Jessica kon zien dat de herinnering hem pijn deed: “Hoe dan ook; ze eiste toen ook dat ik te zijner tijd plaats zou maken voor het kind. Toen ik zei dat ik alles zou doen om te voorkomen dat dat zou gebeuren heeft ze me vervloekt en is weggelopen. De vloek hield in dat ik eeuwig zou moeten rondzwerven en alles kwijtraken wat me dierbaar was. Al die tijd later kwam ik er pas achter dat de verhalen die ik achteraf gehoord had, dat ze een heks zou zijn, de waarheid waren. Ik zwerf nu al eeuwen rond en ben alles kwijtgeraakt: mijn vrouw, mijn land, mijn kind, zelfs mijn naam. Ik ben veel mensen geweest, vaak onbekend, soms bekend, altijd op zoek naar geluk en warmte. En dat brengt me bij jou, liefste.”
Er viel een stilte waarin Jens de jonge vrouw intens aankeek.

Nog volledig in de ban van het verhaal stelde Jessica de vraag die al een tijdje door haar hoofd spookte: “Waarom ik? Zo bijzonder ben ik niet. Zoals ik het zie al helemaal niet in de ogen van iemand die al zo lang rondloopt als jij zegt te doen.”
Jens leek weer even te aarzelen voor hij antwoordde: ”Het antwoord is tweeledig. De eerste reden is dat er één uitzondering is ingebouwd in de vervloeking van mijn zuster. Een vrouw die mij met lichaam en ziel toegewijd is, zou in mijn lot kunnen delen. Maar dan ook volledig. Ook jij zou dus alles verliezen wat je dierbaar is, in ruil voor een eeuwig leven. Met mij.”
Even zweeg Jens weer, terwijl hij iets uit zijn zak haalde en aan Jessica gaf. “De tweede reden is dit. Dit is een portret van mijn enige grote liefde dat ik heb laten maken tijdens ons huwelijk. En dit is de voornaamste reden: Ik zag je op een avond een tijd geleden in de stad, en mijn hart brak. Het liefste had ik je die avond al tot de mijne gemaakt, door je te nemen, maar dat kan ik niet zonder je toestemming, en wilde ik ook niet. Wel kon ik je gelukkig laten genieten, ook zonder lichamelijke verbintenis.”

Verbijsterd keek Jessica naar het portret in het medaillon dat Jens haar gegeven had. Dat was zij! Weliswaar iets ouder, maar toch. Ze voelde een koude rilling over haar rug lopen. In haar hoofd speelden alle gebeurtenissen van de afgelopen weken. Alles, maar dan ook alles, had hier naar toe geleid. Als ze eerlijk was, zelfs haar leven tot nu toe: onbewust had ze gewacht. Het was alsof haar leven op pauze had gestaan, maar nu opnieuw begon. Toen dat besef tot Jessica doordrong, kwam er een rust over haar die ze nog niet eerder gevoeld had, en ze nam een besluit.

Toch had ze nog een vraag. Terwijl ze de brief die haar daar gebracht had tevoorschijn haalde, vroeg ze: ”En dit?”
Even keek Jens haar verward aan: “Hoe zou je hebben gereageerd op een brief in de zin van 'man zoekt vrouw'? Het aanbod is echt, het houdt alleen iets meer in dan management assistente. Geld en materiële dingen betekenen niets voor me, en ik heb genoeg tijd gehad om die op te bouwen en onder te brengen in een bedrijf.”
Toen stond hij op, knielde voor haar en nam haar hand. “Liefste, wil je voor eeuwig van mij zijn, als mijn vrouw? Alles wat ik ben zal jij ook zijn, en alles wat jij bent zal ik zijn. Besef goed wat ik van je vraag, want als je toestemt kun je niet meer terug.”

Voor de schijn maakte Jessica zich van hem los, en liep langzaam richting het bed aan de andere kant van de kamer. Het leek alsof ze diep nadacht. De brief legde ze in het voorbijgaan op de kaptafel. Die was overbodig geworden. Toen draaide ze zich om naar Jens, die elke beweging van haar in ademloze spanning volgde, terwijl hij wachtte op haar antwoord. Tranen blonken in zijn ogen.

Jessica bracht haar handen achter haar rug en opende de sluiting van haar jurk. Langzaam en verleidelijk liet ze deze op de grond zakken. Voor Jens stond de vleesgeworden verleiding. Ze was alleen nog gekleed in een verleidelijk lingeriesetje van witte kant, waarbij zelfs het jarretelgordeltje niet vergeten was die haar witte kousen ophielden. Haar borsten werden ondersteund door een push up beha, die ze onmiddellijk voller deden lijken. Duidelijk was te zien dat ze opgewonden was, want haar tepels vormden puntjes in de stof.

Haar ademhaling ging aanzienlijk sneller door de spanning en emotie toen ze Jens eindelijk antwoord gaf.
“Ja, liefste, ik wil voor nu en altijd van jou zijn. Ik weet wat dat betekent, maar dat is niet belangrijk, zolang we maar samen zijn.”
De volgende seconde voelde ze Jens' armen om zich heen en zijn lippen op de hare. Ze versmolten in een verzengende kus, en Jessica vlijde zich tegen zijn lichaam dat ondertussen zo vertrouwd aan voelde. Hij was er weer in geslaagd zich van zijn kleren te ontdoen en ze voelde zijn opwinding door de dunne stof van haar slipje tegen haar poesje aandrukken.
Terwijl ze even huiverde van genot, fluisterde ze in zijn oor: “Neem me liefste, ik wil je diep in me voelen en weten dat je van mij bent. Laat me deze keer voelen dat je geen droom bent.”
Het volgende moment voelde ze zich opgetild in zijn sterke armen en werd ze teder op het bed gelegd. Even keek Jens met ogen donker van opwinding naar de mooie jonge vrouw op het bed. Toen gleed hij naast haar en terwijl hij haar opnieuw zoende ontdeed hij haar van haar laatste kleding.

Nu was het Jessica’s beurt om hem te verrassen. Ze duwde hem op zijn rug, en nu was zij het die hem genadeloos opzweepte. Ze streelde elke centimeter van zijn lichaam, zoekend naar zijn gevoelige plekjes, en deze feilloos vindend. Haar tong vond zijn tepels, die overeind kwamen te staan, waarna ze er zachtjes in beet. Zijn gekreun klonk haar als muziek in de oren. Toen gleed ze langzaam naar zijn mannelijkheid waarbij haar haren, die over zijn lichaam streken, zijn zenuwen op scherp zetten. Ze likte langs de hele lengte van zijn warme, pulserende schacht tot ze bij zijn eikel aankwam en genietend een druppel voorvocht op likte. Toen gromde ze en nam hem zo ver mogelijk in haar mond.

Jens moest alle zeilen bijzetten om niet klaar te komen. Het was ongelofelijk wat ze met hem deed. Haar tong leek overal te ze zijn en de warmte en het zuigen van haar mond maakte hem wild. Toen liet ze hem met een slurpend geluid uit haar mond ontsnappen en, terwijl ze hem een verleidelijke blik toe wierp, rolde ze van hem af op haar rug terwijl ze haar benen ver spreidde. Haar tepels stonden hard, en haar schaamlippen waren gezwollen waardoor haar poesje open kwam te staan. Duidelijk was te zien dat ze kletsnat was en haar geur was voor Jens beter dan de duurste wijn.

Door een waas zag ze hoe hij tussen haar benen plaats nam en zijn eikel tegen haar ingang zette. Zijn ogen leken te branden, terwijl hij haar schoonheid indronk. Toen voelde ze hoe de wanden van haar vrouwelijkheid opgerekt werden, terwijl hij haar in een vloeiende beweging nam. Ze kon een kreet niet onderdrukken. Nog nooit had ze zich zo compleet gevoeld, als nu met hem diep in zich. Ze zette haar hielen op zijn billen en kromde haar rug om hem nog dieper in zich te voelen. Even genoot hij van de gelukzalige uitdrukking op haar gezicht. Toen begonnen ze te bewegen in een perfect ritme en eenheid. Man en vrouw die bewogen als één. En als één werkten ze zich naar een spetterende climax toe.

Terwijl hij diep in haar explodeerde voelde Jessica zijn lippen haar hals liefkozen. Toen voelde ze even een stekende pijn, waarna het donker om haar heen werd. Ze zou wakker worden in een nieuw leven met Jens aan haar zijde.

De brief lag vergeten op de kaptafel en wierp een reflectie in de spiegel. Alleen de firmanaam was in spiegelschrift leesbaar.
Er stond: Nosferatu.

 

Alle verhalen van: Edwin

Fijn verhaal 
+9

Reacties  

Er zijn verhalen die me bijblijven, zelfs na jaren niet te hebben gelezen. Dit is er zo eentje. Subliem!
Dank je, Fanny. Dat is een groot compliment! :oops:
Een grandioos einde, een herplaatsing waardig.
Dank je wel, Frank! :-)