Fucked up TV

Informatie
Geschreven door Vanille
Geplaatst op 24 april 2020
Hoofdcategorie Humor | Satire | Absurd
Aantal reacties: 2
1653 woorden | Leestijd 9 minuten

Corona en die onwijs harde oostenwind deden me al racefietsend belanden op een stil stuk strand ten noorden van Scheveningen. Daar waar je volledig uit de kleren mag. Tegen de duinkant aan, in een luw delletje, gaf ik m’n blote bastje en m’n vrolijke bungelaar aan mijn onderbuik de totale vrijheid. Mijn naakte lijf gedroeg zich in het stekende zonnetje als een dartele koe die na de winter de wei in rent. Maar dan zonder uiers en zonder loeien.

Ik lag er nog geen kwartier toen er iemand voorbijliep. Van eerdere ervaringen daar wist ik dat dit een populaire cruiseplek was voor op lust georiënteerde mannen. Vaak met hun wapenarsenaal al in de aanslag. Maar wie schetste mijn verbazing: het was een dame die quasi achteloos langs slenterde. En niet zomaar eentje, deze kwam regelrecht uit het schap van de A-merken. Misschien vond ze mij maar een enge vent zo stiekempjes bloot in een duinpan, maar dat liet ze niet merken.

‘Is dit het naaktstrand al?’ vroeg ze schuchter. Ze schoof haar zonnebril in haar weelderige blonde haar waar de wind een loopje mee nam.
Ontkennen had weinig zin, natuurlijk, ik was de vleselijke respons op haar onnozele vraag.
‘Jazeker, mevrouw,’ sprak ik zo beleefd mogelijk. Aardige mensen hebben de halve wereld, en hier viel wellicht een wereld te winnen. Wat zou het mooi zijn als ik deze middag niet alleen lekker in de zon kon liggen, maar ook nog leuk gezelschap zou hebben. En wie weet wat er nog meer kon gebeuren waar twee mensen van verschillende geslachten naakt een duinpannetje delen.
En wat ik hoopte, gebeurde nog ook. Of ze ook gebruik mocht maken van dit warme plekje uit de wind in de zon. Mijn hart juichte, mijn testosteron golfde, maar ik gaf de dame zuinigjes toestemming. Je moet nooit te gretig overkomen in dit soort gevallen.

Ze kleedde zich schuchter uit tot ze niet meer aan had dan een bh en slip. Toen nam ze plaats op een handdoek met een prent van Donald Duck. Vervolgens begon ze zich buitengewoon erotisch in te smeren met een crèmetje uit een tubetje. Uiteindelijk sloot ze de dop en strekte zich uit.
Ik had natuurlijk de blauwe hemel kunnen bestuderen, maar mijn hoofd draaide telkens weer in de richting van het vrouwelijk schoon dat op nog geen tien meter van me vandaan lag. Mijn kruis bruiste inmiddels van opwinding en ik had voor de zekerheid mijn wielrenpetje over mijn opstijvende geslachtsdeel gezet.

De dame kuchte en kwam overeind.
‘Heeft u er bezwaar tegen als ik de rest ook uitdoe?’
‘Neueu,’ probeerde ik nonchalant te klinken. Mijn erectie duwde het petje opzij. Ze zag het niet. Geloof ik.
Ik bekeek de hemel maar weer eens. Ik hoorde de geluidjes van kleding die verwijderd werd. In een duinpan kun je gewoon horen dat het om een bh en een onderbroek gaat. Ik had natuurlijk wat voorinformatie.

Ze lag erbij als een vers gebakken appeltaartje. En ik kan er niets aan doen, maar ik ben gek op appeltaart. De appels, de geur, het versgebakken deeg, de bakkersvrouw, haar oventje, de kruimels... Onbeheerst pakte ik mijn pet, smeet hem in de richting van de zaligste naaktloopster, herstel, -ligster, van het nabije strand en raakte haar tegen haar rechterborst. Het was nu of nooit, dacht ik, erop of eronder. Nú, hoopte ik, en erop of eronder kon me even geen zak schelen. En gelukkig dacht zij er ook zo over. Ze wenkte, toegeeflijk, wulps, gretig, geil. Toen ik me bij haar meldde, had ik een stijve als een hijskraan. Zij spreidde haar dijen en verwelkomde me in haar hof van eden. Ze moet al flink nat geweest zijn, want zonder enige weerstand glibberde mijn geluksvogel haar poort van zinderend geluk binnen. Bij haar binnendringen was een ongekend feest. Ze was zo heet dat ik blaren niet uitsloot.

We waren misschien een minuut of drie onderweg in de paring die kans maakte op vermelding in de geschiedenisboeken, toen de vrouw, aanhoudend op mijn rug tikte. Ik wilde best doorgaan op de ingeslagen weg, maar zij wilde misschien even wat anders. Er zijn meer wegen die naar de climax leiden uiteraard.

‘Er staat iemand,’ hijgde ze in mijn oor.
Iemand? Verdomme, een gluurder? Ik gleed uit de wereldgleuf en draaide me geërgerd om. Daar stond een man in uniform. Een smeris.
‘Goedemiddag, heer,’ sprak hij in onvervalst Haags, ‘wat zijn wij hier helemaal aan het doen? Ik hoop niet dat het is wat ik denk dat het is.’ Hij keek ongegeneerd naar mijn grote natte jongen en naar de sappige pruim van de dame.

‘Als u zich daadwerkelijk bezighield met de welbekende geslachtsgemeenschap, dan zal ik proces-verbaal op moeten maken voor een tweetal delicten.’

Ik voelde een vreselijke teleurstelling opkomen vergelijkbaar als bij een kind dat een net verkregen zak snoep in moet leveren. Want ten eerste zag ik de dame haar benen sluiten, en ten tweede veranderde mijn stijfheid in onvervalste slapte. Mijn en haar kans op een meesterlijk beurt leken verkeken. Ten derde voelde ik aan mijn water dat dit partijtje seks me geld ging kosten.
‘Op seks in het openbaar staat 250 euri boete. Maar daarnaast overtreedt u de anderhalvemetermaatregel. Dat kost u nog eens 390 euri. Maakt samen 640 euronauten. Uw ID aub.’

Mijn teleurstelling maakte plaats voor woede. Nooit handig tegenover een agent in functie.
‘Wacht eens even, veredelde parkeerwachter,’ sputterde ik, ‘jij trekt wel heel snel je conclusies. Die anderhalve meter geldt niet voor echtparen dacht ik zo. En wij lagen hier echt niet te flierefleppen, als je dat soms dacht.’
‘O nee?’ Oom agent gaf me een smalend lachje.
‘Nee!’ schreeuwde ik, ‘ik probeerde een zandkorrel uit haar oog te wippen.’
‘Ja, dat wippen, daar was ik getuige van, u zat helemaal met uw vinger in haar oog, haha. Maar deze mevrouw is niet uw echtgenote.’
‘Oké, mijn vriendin dan.’
‘Ook niet. Dit is Jolanda Tevens, mijn zeer gewaardeerde collega, vandaag voor de gelegenheid in burger.’

Ik draaide mijn hoofd naar de vrouw. In burger, ja ja. Ze streelde afwezig haar tepels en had haar knieën opgetrokken. Ik was jaloers op Donald Duck die onder haar lag.
‘Jolanda werkt vandaag als lokeend. Om precies te zijn als intelligente lockduck. Ze lokt mannen zoals u, die we dan vervolgens kunnen bekeuren. Nogmaals uw ID graag.’

Ik had zelden iemand zo triomfantelijk zien kijken als deze gozer. En Jolanda deed of haar neus bloedde, dat kreng. Ik was in een misselijke fuik gelopen. De menselijke soort was vreselijk.
Ik zou de rekening wel thuis krijgen liet om agent nog even weten, nadat hij mijn gegevens had genoteerd. Ik kon fluiten naar een flink weekloon en had de pest in.

‘Herman,’ liet Jolanda zich meesmuilend horen, ‘wacht jij eventjes in de wagen? Dan ben ik over tien minuutjes bij je, oké?’
‘Tien minuutjes, Jo, niet langer, we moeten nog boeven vangen, weet je.’ Herman draaide zich aarzelend om en verdween. En was nog maar net uit zicht verdwenen of dat mens spreidde haar dijen met dezelfde gang als bij aanvang van onze ontmoeting. Ze stuwde haar tieten met haar handen omhoog.
‘Kom nog effe, lekkere vent,’ lispelde ze geilig.

Het moest verdomme niet gekker worden. Eerst lokte ze me in haar prijzige val, en nu wilde ze gewoon de boel afmaken alsof er niets gebeurd was. Maar je hebt woede, en daar win je niks mee, en je hebt opwinding, en daar kun je mee thuiskomen. En mijn hernieuwde erectie wees duidelijk de weg.

‘Je bent vreselijk, Jolanda,’ mopperde ik, maar reed voor de tweede keer die middag haar verregende winkelstraatje in. En zette het meteen op een neuken. Stoot na stoot naderde ik een enorm hoogtepunt. Zeshonderdveertig euro bonkte het door mijn kop, zeshonderdveertig euro! Ik zou verdomme waar voor mijn geld krijgen. En hoe harder ik beukte, hoe luidruchtiger Jolanda kronkelde tussen mij en Donald Duck in. Die gore eend deed van achteren lekker mee!

Ik had misschien nog een stoot of zes te gaan alvorens mijn sprinklerinstallatie af zou gaan toen Jolanda opnieuw dringend op mijn schouder bleef tikken. Was Herman terug? Ik hield noodgedwongen in en keek over mijn schouder. Verdomme, hij was het. Maar hij was niet alleen. Hij had een dame bij zich. Ik kende die dame. Maar waarvan?

Voor de tweede keer die middag trok ik mijn stekker uit Jolanda’s stopcontact. Ik had mijn eikel zelden zo dik gezien. Herman en de dame liepen tot vlak naast ons. Ik moest een hand boven mijn hoofd houden om haar te kunnen zien. Ze had een petje op. Ik kon de tekst lezen die erop stond: Fucked Up TV. Maar ik kende dat! En opeens herkende ik dat mens ook. Het was verdomme Linda de Muis. Ze was het echt. Ik was op Fucked Up TV, dat programma met de verborgen camera.

‘Jaaa, je ziet het zeker al, hè,’ gierde Linda, ‘je zit in Fucked Up TV! Genaaid door de verborgen camera! Jongens, kom maar tevoorschijn.’
En jeeezus, achter elk polletje kwam een cameramens met een joekel van een apparaat tevoorschijn. Drie stuks maar liefst. En ik had niks doorgehad. O, wat voelde ik me genomen. En Herman maar lachen, en Jolanda maar gieren, en Linda pieste bijna in haar broek.

‘Je keek zo beteuterd,’ schaterde Herman, ‘en die pik van je die steeds slapper en kleiner werd. Hahaha.’
‘Ooo, wat ben je er lekker ingetuind, zeg,’ hinnikte Linda, ‘je dacht echt dat je 640 ballen kon gaan betalen, hè.’
Ik lachte mee, natuurlijk, als een boer met kiespijn eerst, maar al snel net zo hard als de rest.
‘Maar, ehm,’ zei ik nadat ik uitgelachen was, ‘mag ik het even afmaken met Jolanda?’
‘Ja, natuurlijk,’ lachte Linda de Muis. En tegen de cameraluitjes zei ze: ‘Jongens, even een cumshotje zo.’

God, zelden zo gelachen. En zelden zo geneukt. Het wordt nog uitgezonden. Op Koningsdag, 11 uur. Kijken hoor!

 

Alle verhalen van: Vanille

Fijn verhaal 
+3

Reacties  

koningdag... 30 April gok ik als Vlaamse onwetende? Deze candid camera wil ik zien, haha. Heerlijk!
Nee joh, de 27ste al :lol: .