Merci

Informatie
Geschreven door Vanille
Geplaatst op 30 mei 2019
Hoofdcategorie Korte verhalen
Aantal reacties: 9
892 woorden | Leestijd 5 minuten

Ze haalde hem in bij het stoplicht, de bejaarde dame op de e-bike. Ze droeg een fietshelm net als de racefietser.

‘Ik rijd al een tijdje achter u. U rijdt soms wel 40!’ riep ze met een stem vol bewondering. De vrouw wees naar het metertje op haar stuur.

Hij knikte vriendelijk, één oog schuin op het rode licht. Leuk die bewondering, maar gênant dat bejaarden op e-bikes je gewoon bij konden houden.

‘U speelt vals,’ grapte hij.

‘Ach ja, maar ik ben dan ook al 75.’

‘Dat zou je niet zeggen,’ antwoordde de wielrenner beleefd. Maar het was waar, 75 was ouder dan hij had ingeschat. Dat stoplicht duurde eindeloos, leek wel.

‘Ik wil u complimenteren voor uw billen, trouwens.’

Even dacht de wielrenner dat hij de vrouw verkeerd had verstaan. Maar ze keek naar zijn wielrenbroek en zei: ‘Zo strak heb ik ze in jaren niet gezien.’

De wielrenner kon zijn lachen niet inhouden. De vrouw lachte mee. Het verkeerslicht sprong op groen. Maar om de een of andere reden maakten geen van beiden aanstalten om de oversteek te wagen.

‘Gekke vraag misschien,’ zei de vrouw, ‘maar mag ik ze misschien even aanraken? Het is zo lang geleden dat ik mannenbillen voelde.’ Haar blik was totaal onschuldig. ‘Ik heet Marja,’ zei ze, alsof het een extra argument was om zijn billen aan te mogen raken.

‘Jip,’ zei de wielrenner. Hij stak zijn gehandschoende hand uit. Het leek op het beklinken van een deal.

‘Dag, Jip, aangenaam.’ Marja kuchte. ‘Mag het?’

‘Eh, nou ja, het is een beetje een ongewone vraag en dan zo hier op straat...’

Marja schudde haar hoofd. ‘Nee, niet hier. Ik woon vlakbij. Doen we daar ook een kopje thee.’

Marja woonde in een groot huis met rondom tuin. Jip mocht zijn racefiets in de royale hal stallen. In de woonkamer nam hij plaats op de enorme loungebank, terwijl Marja thee zette in de keuken. Ach, dat mensje mocht best eventjes aan zijn kont voelen. Dat kon toch geen kwaad. Het was zo onschuldig dat hij het thuis gewoon aan zijn vrouw zou vertellen. Ze zou er hartelijk om lachen.

Ze dronken thee met een Merci erbij en keuvelden over van alles en niets.

Of Jip kinderen had.

‘Ja, twee, Sebas van 11 en Patries van 14.’

‘Leuk. Die van mij, Wim en Kees, zijn al oud, misschien net zo oud als jij, Jip.’

Ja, ze had zijn moeder kunnen zijn.

‘Zo,’ zei Marja toen ze haar kopje leeg had, ‘dan moesten we maar eens tot actie overgaan, Jip.’ Ze keek veelbetekenend naar zijn strakke broekje.

‘Ja, zal ik staan, of...’

‘Nee, nee, ga maar lekker languit, joh, op de bank, op je buik.’

Jip schopte zijn schoenen uit en strekte zich uit. ‘Zo?’ vroeg hij onzeker.

Marja gaf geen antwoord, maar ging naast hem zitten ter hoogte van zijn achterste. Ze legde haar handen op zijn linker- en rechterbil en wreef zacht.

Haar ademhaling versnelde, maar ook die van Jip. En dat niet alleen, hij voelde hoe vrijwel meteen een flinke erectie in zijn penis kroop. Marja’s handen streelden en wreven door, steeds nadrukkelijker, steeds feller. Jip kon een kreun niet onderdrukken. Dat leek het sein voor Marja om een stapje verder te gaan. Voordat Jip kon ingrijpen sjorde Marja zijn broek omlaag. Als hij al nee had willen roepen, dat werd dat gesmoord in het kussen waarin hij zijn gezicht had gedrukt. Marja’s warme handen pakten zijn kont alsof ze nooit meer los wilden laten. Ze bepotelde niet alleen zijn billen, maar pakte met haar wroetende hand zijn scrotum en kneedde zijn ballen dat het een lieve lust was. Zijn stijve schoof onrustig over de stugge stof van de bank. Sneller ging het, harder, feller, geiler, onbeheerster.

Jip kwam klaar met een pathetische oerkreet. Zijn kwakje moest de loungebank hebben bevuild. Hij voelde hoe Marja eerst zijn linker- en toen zijn rechterbil kuste. Wat was dit voor wijf? Hij draaide zich beschaamd om.

‘Sorry, van je bank,’ piepte hij. De natte plek was de stille getuige van de daad die zo-even was gepleegd. Jip trok zijn broek omhoog.

‘Wacht,’ zuchtte Marja en boog voorover. Ze likte de druppel die nog omhoog borrelde uit Jips snel verslappende geslachtsdeel.

Bij de voordeur gaf Marja Jip nog twee Merci’s mee, een voor Sebas en een voor Patries. En ze streelde nog één keer verlekkerd over zijn billen. ‘Dit moeten we vaker doen, Jip.’ Jip knikte afwezig. Wat hier gebeurd was, kon hij maar beter niet aan zijn vrouw vertellen. Aan het eind van de straat propte hij de chocolaatjes in zijn mond.

Twee dagen en nachten lang spookte Marja door Jips hoofd. Soms als hij aan haar dacht, kreeg hij spontaan een erectie. Het was zondag toen hij weer op de racefiets stapte. Tegen zijn vrouw zei hij dat hij wel een kilometertje of 50 zou gaan doen. Maar zelf wist hij dat hij de 10 nauwelijks zou halen. Nadat hij bij een benzinepomp een bosje rozen had gekocht fietste hij in een keer door naar het huis van Marja. Het snerpen van haar tuinhekje bezorgde hem stante pede een stijve. Met de fiets aan de hand liep hij door tot de voordeur. Zijn hand ging naar de bel. Toen zag hij het, door het glas van de deur. In de hal, tegen de trapleuning stond een racefiets. Een splinternieuwe Koga.

Alle verhalen van: Vanille

Fijn verhaal 
+8

Reacties  

Haha...goed gevonden en prima uitgewerkt.
Geweldig! :lol:
SCHIITEREND !
Hoe verzin je het.....
Merci voor de reacties 💋
Hoe sterk is de eenzame vrouw, die kromgebogen over de bank heen buigt ...
Prachtig verhaal. Waarom zou je libido ook stoppen?
Ik heb smakelijk gelachen. Die sluwe oudjes... :lol:
Ik vermoed dat dit erg geinspireerd is door het gezegde 'Op een oude fiets moet je het leren'. :lol:
Een Giant van een verhaal. Over een Batavus en een oude Gazelle.