Incidentje

Informatie
Geschreven door Vanille
Geplaatst op 15 november 2019
Hoofdcategorie Korte verhalen
Aantal reacties: 3
940 woorden | Leestijd 5 minuten

Ik belandde met collega Theo op één hotelkamer, in één bed. Foutje van het hotel. Lullig, want in heel Brussel was vanwege de internationale top geen andere kamer te vinden. Theo en ik keken elkaar aan. Het moest dan maar.
‘Ik slaap wel op de grond,’ suggereerde Theo beleefd. Ja, graag, dacht ik, maar ik zei: ‘Ben je bedonderd, het bed is groot zat.’ Dat was niet zo, zag ik toen we de kamer betraden. Het leek eerder een twijfelaar. Maar wie A zegt...

Nu is Theo super voorkomend, extreem beleefd en, eerlijk gezegd, een tikkie saai. En ook best wel oud, zeg maar, zeker twintig jaar ouder, schat ik. Dat is hem aan te zien ook. En dan heeft hij ook nog een enorme gouden trouwring aan zijn vinger. Zodat hij ook in het verre Brussel af en toe zijn aandacht moet geven aan moeder de vrouw in het verre Den Haag. Met Theo in één bed slapen zou dus zonder ‘incidentje’ verlopen, schatte ik in.

Niet helemaal ontspannen klikte ik al vroeg mijn lampje uit. Ik lag uiterst links, mijn opgetrokken knie raakte de rand van het bed en ik moest de slaap zien te vatten op mijn ‘verkeerde’ zij. Achter me hoorde ik hoe Theo zijn boek dichtklapte en zijn lampje uitdeed. De kamer was pikkedonker.
‘Welterusten,’ mompelde hij. ‘Welterusten,’ mompelde ik. Toen waren we stil. En kreeg het lawaai van de stad de gelegenheid zich aan te dienen. En sloeg de hitte toe. En het gewoel. En het gevoel van de volle blaas.

Nadat ik had geplast nam ik een dapper besluit: ik zou mijn nachtpon uitdoen. Die kamer was bijna tropisch. Het raam kon niet open. De airco was kaduuk. Het dekbed was 100% synthetisch.
‘Heb jij het ook zo warm?’ fluisterde Theo. Hij moest helemaal stikken van de hitte. Hij was in bed gestapt in zo’n flanellen pyjamapak. Handig bij -10.

‘Ik heb wat uitgedaan,’ fluisterde ik terug.
‘Dan doe ik dat ook,’ liet Theo weten. Wat!? Dat kon echt niet! Ik kreeg het acuut nog warmer dan ik het had gehad met nachtpon aan. Maar het was al te laat. Dikke trouwring of niet, Theo deed zijn pyjama, zijn jasje én broek, uit. Het mocht dan donker zijn in die Brusselse kamer, ik stelde vast dat hij naakt, ik herhaal naakt, onder het dekbed stapte. Mijn hart klopte in mijn keel. Ik transpireerde. Het zou een doorwaakte nacht worden. Morgen zou ik het congres bezoeken met wallen onder mijn ogen. Tijdens de after lunch dip zou ik daadwerkelijk in slaap vallen. Uitgeput van mijn nacht met Theo.

Toch kwam de slaap. Aanvankelijk de lichte versie, waarin je je nog half bewust bent van waar je bent, hoe je ligt, met wie je bent. Verderop in de nacht de diepe variant die je van de wereld tilt. Toen ik daaruit wakker schrok, wist ik even niet waar ik was. Ik lag tegen iemand aan, een arm hing over me heen. Warme ademstoten gleden over mijn naakte borst. Opeens was de waarheid daar. Theo. Theo! THEO!! Met een ruk schoof ik naar links, trok het halve dekbed mee en plooide me in een veilige foetushouding. Veel ruimte had ik niet. Theo had zijn territorium tijdens zijn slaap aanzienlijk uitgebreid.

Ik voelde voorzichtig achter me. Ik kon nog hooguit 10 centimeter naar achteren zonder hem te raken. Het onderlaken was kreukelig. Thuis had ik hoeslakens. En een heerlijk kussen en een fantastisch dekbed.

Oeps. Mijn hart stond een seconde stil. Wat was dat? Mijn hand stootte tegen iets aan, iets stevigs, iets hards, iets... Ah, jakkie! Theo had een erectie! Voor zover het bed het toeliet schoof ik nog verder opzij. Hij sliep gelukkig door. Mannen ook altijd. Zelfs Theo, ongelooflijk, brave, nette, duffe Theo. Een erectie. Er stroomde dus toch testosteron door zijn body. Zou hij ook gewoon zaadlozingen hebben? Jezus, hij draaide zich nog dichter naar me toe. Voelde ik het goed, lag zijn stijve tegen mijn billen? Zou ik hem een duw geven? Ik schoof iets omhoog, moest de rand van het bed vasthouden om niet uit bed te vallen. Schoof mijn kont naar achteren om niet uit evenwicht te raken, trok mijn knieën op. Met averechts effect. Zijn ding prikte moedwillig waar het zeker NIET mocht prikken.

Omlaag weer. Oh god, wat deed hij, wat deed ik, karamba, die pik tegen mijn gleuf!? Ik bleef stil liggen. Als ik dit niet onder controle kreeg, liep het uit de hand. Voorzichtig schoof ik naar voren. Toen naar achteren. Zijn stijve hield gewoon stand. Hoe kon ik in hemelsnaam dat ding in zijn kooitje krijgen. Kooi! Wacht, rechterbeen iets omhoog. Nee, nee, ga daar weg, pik, Theo, doe dat niet, god, Theo, jezus. Lig stil, blijf stil liggen, zo ja, heupen naar voren, ow, nee, niet, ja, Theo, oewww. Bekken naar achteren, ja, Theo, Theaaah, sst, psst, mm, oh, kommm.

Theo kreunde zachtjes en maakte sabbelende geluidjes in zijn slaap. Zijn erectie hield stand. Hij merkte het niet. Hij was in dromenland. Behalve zijn pik. Die gleed door nattigheid. Door hete nattigheid. Ik heb soepele heupen, kan goed dansen. Het bekken van achter naar voor kantelen, van voor naar achter. Geconcentreerd de roede langs de klit schuiven. De dikke eikel gevangen tussen de lippen houden. En dan erin. Diep erin. Naar voor, naar achter, naar voor, naar achter. Het smakkende geluid van volwaardig naaien. Het piepen van het vreemde bed. De handen op mijn tieten. Wat? De handen op mijn tieten? Theo? Saaie Theo? Wakkere Theo? Ik op mijn buik, Theo op mijn rug?

God, Theo, ga door. Laten we elkaar beter leren kennen.

 

Alle verhalen van: Vanille

Fijn verhaal 
+13

Reacties  

Hmm... prachtig, helemaal niet 'duff'!
Leuk verhaal heb er van genoten
Dat was ook de bedoeling.