Zaad der eenzaamheid

Informatie
Geschreven door Miel
Geplaatst op 05 juli 2020
Hoofdcategorie Leeftijdsverschil | Tieners
Aantal reacties: 5
1841 woorden | Leestijd 10 minuten

Ik vertelde over de jonge vrouw, slank en schoon op haar lijf. Dat ze kokosolie gebruikte vond ik niet prettig, de geur was me te zwaar. Maar er was iets tussen ons, iets dat zonder woorden begrepen werd. Iets dat ons in een greep hield toen ik voor het eerst met haar danste en een arm om haar middel legde. Ze keek mij onmiddellijk aan en ik bespeurde iets van paniek in haar ogen. Wij keken elkaar iets langer aan tot ze haar gezicht tegen mijn schouder drukte en ik de warmte van haar slanke lijf tegen mijn verwaarloosde body voelde. Ik drukte mijn lippen in haar glinsterende kroeshaar en snoof diep de vage kokos geur op. Een vrouw in mijn armen, hoe had ik daar naar verlangd. Een vrouw met wie de gevoelsband onmiddellijk en overweldigend leek.  

Die vrouw die ik elke keer op zocht als ik daar in de haven was. Maar als we lagen na te praten en ze streelde om mij te kalmeren zacht mijn stijve, dan veroorzaakt die geur juist een gevoel van geborgenheid. Als ik zei dat ik terug naar boord moest vroeg ze: "Wil je niet nog een keer voor je weg gaat?"
Ik liet me graag overhalen. Opnieuw gaf ze mij haar lijf voor een half uurtje of zo. Altijd was dat een afscheidsnummer, inclusief de tranen en de weemoedige woorden over liefde en eenzaamheid. We deden lang over het afscheidsnummer. Ik wilde bewust voelen, die prachtige sensatie van het binnendringen, het gevoel van haar warme dijen aan weerszijde van mijn heupen. Ik wilde haar omhelzen terwijl mijn pik een trage roffel klopte binnen haar gloeiende vrouwelijkheid.

"Ik voel je kloppen," zei ze en: "Als je bij me zou blijven zou ik voor altijd van je houden."
Waarmee ze bedoelde dat ik haar zo vaak als ik wilde kon nemen. En dan voelde ik me een beetje geliefd, een beetje verwarmd, zodat ik de drie weken op zee en de twee maanden lange reis iets fijns had om aan te denken.

Gedurende die lange tijd was mijn hand de enige troost die ik had. Dan bekeek ik bij het zwakke licht van mijn bedlampje de foto van haar die op ooghoogte boven mijn kooi hing. Langzaam masturberen was de enige remedie, langzaam en nadrukkelijk zodat de spanning zich zonder onderbreken op bouwde. Af en toe mijn ogen sluitend om haar naakte body voor ogen te halen. Het gitzwarte kroeshaar dat haar onvolprezen vrouwelijkheid verborg. Dan dacht ik aan de stevige borsten met grote tepels die af en toe het kopje op staken. En ik noemde in gedachten haar naam. Ik noemde haar liefste en schatje en stelde me voor hoe ze mij zou strelen en kussen. Ik sloot mijn ogen en snoof diep om de herinnering aan de geur van haar warme lijf naar boven te brengen. Hoe vaak had ik niet de zachte schaamlippen gespreid, en met verbazing gezien hoe haar donkere lijf die zachtroze lipjes verborg?
 
Ik herinner me nog de eerste keer toen ik haar lippen spreidde en dat roze, naar adem happende wonder mocht aanschouwen. De bloem van "mijn" meisje, een roze bloem in een glinsterend zwart lijf. Toen ik dat wonder aanschouwde begon mijn stijve te trillen en grote druppels voorvocht te produceren. Het contrast was zo groot, de warme zwoele geur zo overweldigend dat ik spontaan een kus drukte op dat bloeiende wonder tussen haar benen. Ik was jong, spontaan en wars van alle racistische vooroordelen. Ik vond haar mooi, aantrekkelijk en heel lief.

Ik streelde een poosje haar heupen en duwde zacht in de hoop dat ze de hint zou begrijpen. En dat deed ze. Ze draaide zich op haar buik en kromde haar rug. Het spreiden van haar fantastische billen mocht ik zelf doen. Daar, diep verborgen tussen haar mokka bruine billen een puntgave lichtpaarse anus, zo perfect en zo schoon dat ik haar wilde likken. Met enige moeite kon ik mijn tong zo ver strekken dat ik de kleine ster raakte. Het reageerde onmiddellijk, telkens als ik er met mijn tong tegen tikte. Met mijn vingers kietelde ik haar clitoris tot ze met haar kont begon te wringen. De kleinere lipjes gelikt en de geur die haar lijf daar verspreidde, opgesnoven. Een muskusachtige geur die mijn pik onmiddellijk dubbel zo hard maakte.

Masturberen is maar behelpen maar ik deed er alles aan om het zo realistisch mogelijk te maken. Ik voerde in gedachten dialogen met haar. Altijd liet ik haar zeggen: "Niet te snel schat, ik wil er zo lang mogelijk van genieten." En dan deed ik het rustiger aan, langzaam, nadrukkelijk, telkens als de eikel helemaal ontbloot was wachtte ik een seconde of twee. Om daarna de voorhuid terug omhoog te bewegen en opnieuw die zalige sensatie te ondergaan van het terug stropen van dat dunne huidje. Ik speelde dat het haar kleine lipjes waren die mijn voorhuid terug duwden zodat mijn eikel, ongehinderd door voorhuid of condoom, elke millimeter van haar vagina kon voelen. Ik speelde dat ze heter werd, dat ze mij aanzette tot sneller bewegen. Ik speelde dat ze hijgend met haar heupen bokte, heftiger en sneller tot ze mij vast klemde en kreunend riep: "Nu, kom nu, ik wil je voelen."

En dan begon mijn hand de razende roffel die uitmondde in het samentrekken van de spieren rond mijn zak en rond de basis van mijn pik. Dan voelde ik een tintelend gevoel dat vanuit mijn enkels omhoog leek aan te zwellen en mijn dijbenen half verlamde om uiteindelijk met een serie heftige krampen, die zich voort zetten tot vlak onder mijn eikel, het opgekropte zaad in een aantal schoten door de steenharde penis te jagen. Zo simuleerde ik haar aanwezigheid om mij, voor althans een dag of een paar dagen, de pijn van onthouding te besparen.

Als ik weken later hoorde dat we Mombasa zouden aandoen begon mijn hart sneller te kloppen. De halve nachten met meisjes in Japan waren voor mij slechts een manier om op aangename wijze van mijn zaadstuwingen af te komen. Kleine vrouwtjes met weinig schaamhaar en kleine kutjes, nauw en nat. De meeste genoot ik wel en het onafgebroken geile gekreun en wat voor geile geluidjes ze allemaal maakten, vormde een soort muzikale omlijsting van een nummertje dat niet veel meer was dan dat. Een nummertje.

Schatjes hoor, daar niet van. Petieterige borstjes, en kittelaartjes die ik altijd tot meer omvang trachtte te brengen door er aan te zuigen. Dat vonden ze fijn, het maakte hen aan het lachen en bracht hun natuurlijke glijmiddel op gang. Als ik vond dat het tijd werd om mijn ongeduldige penseel in hun inktpotje te dopen, speelden ze liefde. En ik speelde graag mee. Maar twintig, eenentwintig jaar, waar moest ik anders met mijn zaad naartoe? Ik koos mijn liefjes met zorg, de ogen deden mij altijd besluiten, ogen die gevoel en warmte konden tonen.

Ik besefte ook wel dat ze met liefde haar geld verdiende, maar kunnen hoertjes geen vrienden hebben? Kunnen ze niet verliefd worden? Natuurlijk wel, seks staat daar buiten. Zij en ik, we mochten elkaar graag, dat was vanaf het begin duidelijk geweest. Toen ze mij had gevraagd met haar mee te gaan was mijn excuus geweest dat ik daar niet voldoende geld voor had.
“Wie praat er over geld? Ik vind je leuk, ik wil je beter leren kennen,” was haar reactie geweest.
En zodoende ging ik schoorvoetend met haar mee naar huis in de verwachting dat er wel een aap uit de mouw zou komen. Dat was niet het geval.
Toen we bij haar thuis kwamen, een piepklein flatje in een buitenwijk zei ze: “Laten we eerst maar vrijen want daar kwam je toch voor?”
Dat was gauw voorbij met de lading zaad van drie weken onthouding. Na afloop vreeën we echt. Ik bedoel... we kusten en streelden elkaar en toen ik vroeg waarom dit alles, antwoordde ze dat ze eindelijk wel eens wilde vrijen.
“Zoals gewone mensen het doen” voegde ze er aan toe.

Waarom ze mij had gekozen?
“Omdat je zo jong bent. Jong, schoon en verschrikkelijk heet.” Ze lachte zelf bij die verklaring.
“Hoe oud ben jij dan?”
“Dat zeg ik niet.”
Ik was te jong om een goede kijk op mensen te hebben en het maakte mij niet uit hoe jong of oud ze was. Ik vond haar mooi en heel lief, wat wilde ik  nog meer? Dat ze donker gekleurd was stoorde mij al helemaal niet. Zo was ik opgevoed, geen onderscheid tussen ras of iets anders.

Elke keer wanneer ik die stad bezocht belde ik haar op en elke keer kwam ze naar mijn schip en vertrokken we samen in een taxi. Meestal om ergens te eten, soms om te wandelen in het park of aan het strand en altijd zei ze: “Als je naar huis wil om te vrijen moet je het zeggen, hoor.”
Dan probeerde ik het zo lang mogelijk uit te stellen om niet decadent te lijken maar uiteindelijk moest ik toch gehoor geven aan de natuurlijke drang. Hoe langer ik haar kende hoe duidelijker het voor mij werd dat ze een heel aantal jaren ouder was dan ik. Hoeveel precies weet ik nog niet, maar dat ze om mij gaf begreep ik.

Ze sprak uitstekend Engels en door de vele gesprekjes werd het mij duidelijk dat ze ruim twee keer zo oud als ik was. Wat ik nog niet geleerd had, leerde zij mij wel. En door de vertrouwelijke sfeer liet ik me ongewild ontvallen dat ik lange tijd met Tinie had gevreeën.
Clarence lag naar mij te kijken en streelde mijn haren.
“Ik zou haar best willen leren kennen, een lieve moeder lijkt me.”
Of ze zelf moeder was, vroeg ik.
“Wat denk je? Natuurlijk,” zei ze.
We keken elkaar aan tot ze mijn gedachten raadde; “Nee, liefje, ik heb twee dochters, helaas geen zoon.”
“Zou je het doen?”
“Wat een schatje ben je. Ja, ik zou het doen. Iedere moeder doet het hier, daar zijn moeders voor.”

Ik lachte en kuste haar, die mooie zachte lippen zo onwaarschijnlijk gevoelig.
“Ik moet bijna weg,”
“Nog één keer dan, kom maar.”
Ik kwam opnieuw in haar, overvloeiend van mijn eigen zaad moeiteloos, diep reikend, mijn ballen tegen haar harde billen. Ze omhelsde mij en sloot haar ogen.
“Kus mij,” zei ze.
Ik kuste haar verlangende lippen zo teder mogelijk en ik bleef kijken tot ze haar ogen opende omdat ik wilde zien wat het effect was.
“Ik hou echt van je,” zei ze zacht en daarbij streelde ze mijn gezicht. “Wanneer kom je weer?”
“Ik wou dat ik kon blijven.”
“Ik ook. Als je weer komt mag je mijn meisjes zien.” En even later, “Ga nu maar, anders vertrekt dat schip zonder jou.”

Ik stond op, zacht streelde ze mijn uitgeputte trots.
“Zo zacht, zo lieflijk,” zei ze terwijl ze mij daar kuste.

Ik liep naar de hoek van de straat en wachtte op een taxi. Hoe pijnlijk kan liefde zijn, besefte ik voor het eerst in mijn leven.

 

Alle verhalen van: Miellenium

Fijn verhaal 
+8

Reacties  

Mooi verhaal. Saudade zouden de Portugezen zeggen. Ik hoop dat Miel nog lang zo mooi blijft verhalen.
Ik vond op Wikipedia betekenis van Saudade. De foto die daarbij werd geplaatst is ontroerend. Dank je voor je reactie ik draag Portugal in mijn hart maar ik ben de taal niet machtig. Mie
Wat een fijn geschreven verhaal.
Erotiek met een hoofdletter geschreven, zoals het bij dit soort pareltjes hoort.
Lieve, triestige, weemoedige erotiek op een grijze zondagmorgen.Mooi verhaal.
Hé Miel, fraai verhaal met een flinke dosis erotische seks waar de lezer warm van wordt. Heerlijk op zo’n sombere regendag als vandaag. Smaakt naar meer!