Ein bisschen Spaß

Informatie
Geschreven door PaulX
Geplaatst op 19 mei 2019
Hoofdcategorie Korte verhalen
Aantal reacties: 1
395 woorden | Leestijd 2 minuten

“Bis Freiburg kannst du mitfahren…”

Haar glimlach staat me nog voor de geest: vanachter een spiegelende zonnebril en vanuit een dikke Mercedes. Zo’n auto stond eind jaren zeventig gelijk aan bourgeois en het Duitse kenteken deed daar nog een ideologisch schepje bovenop, maar het al openslaande portier was genoeg om mijn lifterspragmatisme te laten zegevieren.

Wohin geht’s, Holländischer Student?” vroeg ze bij het wegrijden.

De karakterisering was raker dan ik toen aangenaam vond, maar het ‘rijke Duitse wijf’ had humor en bleek zo haar eigen herinneringen te hebben aan mijn eindbestemming Rome. Haar spontane verhalen deden vermoeden dat ze er behoorlijk de beest had uitgehangen toen ik nog in luiers poepte, al negeerde ze dat generatieverschil met een vrouwelijke flair die een linkse student niet gewend was. Een paar uur later slechtte ze nog wat ideologische barrières door me na een tankstop met lunch de autosleutels te overhandigen; de over de Autobahn zoevende bolide was een kick waarin mijn marxisme nooit zou voorzien.

Met die chauffeurswissel had Hannelore – zo heette ze – echter nog een bedoeling, zo bleek. Ze noemde het schalks ‘ein bisschen Spaß’ en het maakte toenemend misbruik van mijn twee handen aan het stuur, ongevraagd maar niet ongewenst: de hoogblonde Duitse had me inmiddels wel ontwaakt. 

Haar vaardige gestoei met mijn stijve was al een zinderend contrast met wat ik aan feministisch verantwoorde erotiek gewend was, en toen ze ook nog haar slipje uittrok en me provocerend een blik op haar kut gunde was een afslag nemen onvermijdelijk. Op een verlaten plekje in het Schwarzwald spoot ik me voor het eerst in een volmaakt zuigende vrouwenmond leeg, een sensatie waarmee Hannelore zich onvergetelijk maakte.
Het verzekerde haar ook van een paar dagen ‘weiteren Spaß’, in haar riante villa. Ze was onlangs gescheiden van een bankier wiens ‘schwule Nebenbeschäftigungen’ de boulevardpers gehaald hadden. Haar promiscuïteit stoelde in wraak maar in ruil kreeg ik een seksuele leerschool die elke twintigjarige zich zou moeten wensen.

***

Nein, die wohnt schon seit Jahren nicht mehr hier,” meldt me een man van mijn leeftijd.
Het was een gokje natuurlijk, meer dan dertig jaar na dato. Als ik vrezend verder vraag, begint hij hartelijk te lachen.
“Tot? Im Gegenteil! Die ist abgehauen mit’nem Italiener, aus Rom. Ein bisschen Spaß, nannte sie das immer.

Ik aanschouw een veelbetekenende blik en wens ‘m grijnzend gedag.

Alle verhalen van: PaulX

Fijn verhaal 
+7

Reacties  

Strak verhaal!