Informatie
Geschreven door Petra-1
Geplaatst op 19 juni 2019
Aantal reacties: 2
368 woorden | Leestijd 2 minuten

Van alle kledingmerken op de beurs kies ik uitgerekend degene met krapste kledinghokjes om een motoroverall te testen. De afspraak met mijn partner for life is immers dat ik pas op een motor stap als ik een passend leren velletje heb aangeschaft. De dertig jaar die ik regelmatig achterop stap worden schijnbaar als aanmerkelijk minder risicovol gezien dan het moment dat ik zelf verantwoordelijk ben voor het controleren van een flinke kudde paardjes. Preuts als ik ben heb ik mezelf het advies om lange onderkleding te dragen goed aangehouden waardoor ik al een uurtje liep te puffen in de veel te warme hal. Tegenover mij in het enige andere kleedhokje een jonge vrouw met een prachtig figuurtje die zich op aanraden van een leeftijdsgenootje in een heel strak pak probeert te wurmen. Ze heeft reeds alle vormen van kuisheid achter zich gelaten en probeert zich in maatje 36 te wurmen.

Terwijl mijn maat 42 mij reeds rood doet aanlopen, deels doordat ik niet door heb dat die ritsjes niet voor de sier zijn, laat zij zien dat string en beha ruimschoots voldoende zijn als onderkleding. Ik krijg visioenen van mijn jeugd waarin ik mijn jurk gewoon tussen mijn benen en het zadel propte als ik op de crossmotor van mijn broer stapte voor een nieuwe, verwoestend snelle ronde door het weiland achter de boerderij. De gruwelijk stugge overall vereist een uiterst moeizame beweging om mijn armen en schouders binnenboord te krijgen en ik dreig mijn evenwicht te verliezen. Bijna wil de handdoek in de ring werpen en kiezen voor een tweedelig textiele pak als de jonge hinde overeind komt en mij aankijkt terwijl ze heel langzaam de lange rits sluit.

Haar fraaie borsten die door een klein behaatje in toom gehouden worden verdwijnen centimeter voor centimeter achter het rood en wit geverfde leer en wat mij betreft is het een sluitingsceremonie waar ze in Sotsji niet aan kunnen tippen. Ze kijkt mij aanmoedigend aan en met hernieuwde energie werk ik mij in het kledingstuk. Uiteindelijk staan we naast elkaar voor de grote spiegel en zeker veertig paar ogen kijken toe. IJdel genoeg denk ik dat ze ook naar mij kijken en ter plekke besluit ik tot koop over te gaan.

Alle verhalen van: petra-1

Fijn verhaal 
+1

Reacties  

:lol: Ge-wel-dig ! :lol:
Humor met een hoofdletter H. Bij een sluitingsceremonie moet ik ook denken aan een openingsceremonie. Maar dat komt in deel 2 natuurlijk. Doe je voorzichtig op de motor?