Informatie
Geschreven door Giel
Geplaatst op 27 januari 2020
Hoofdcategorie Verleiding | Heteroseks | Overspel
Aantal reacties: 1
1135 woorden | Leestijd 6 minuten

De deur is nog niet eens goed dicht of we zitten aan elkaar alsof we nooit anders gedaan hebben. Met het puntje van mijn tong geef ik flitsend weerwerk aan zijn exemplaar, die hij zonder boe of bah diep in mijn mond heeft gewurmd, ik hang met mijn handen om zijn nek en geniet met mijn ogen toe van wat me nu overkomt.

Toen ik hem zonet zag, was het, ik moet het toegeven, even wennen. Ik had hem iets groter voorgesteld, slanker vooral. Zijn gezicht, met die robuuste neus, zware wenkbrauwen en die mooie blauwe(!) ogen, was ruw, en knap, zoals hij zich al had laten zien op pasfoto. Maar de goedlachse, zelfzekere en atletische jongen die ik had verwacht, nou: het slappe van een schotelvod, dat was wat hij uitstraalde en dat stond in schril contrast met hoe hij zich had laten kennen tijdens onze onlinebabbel. Het had zojuist niet veel gescheeld, of ik had gewoon mijn rug gedraaid.

Ik was het die, toen we de deur dichtdeden, om zijn nek ging hangen en zijn lippen opzocht, maar de vurigheid waar hij mee op die kar sprong, verraste me compleet, deed me kirren van plezier.

Terwijl hij mijn hoofd in zijn palm vasthoudt, streelt zijn andere hand mijn nek en zakt dan naar mijn topje waar zijn vingers zich inhalig gedragen om er dan meteen resoluut onder te glijden. ‘Hmm,’ voel ik zijn tong trillen terwijl hij mijn borstjes betast. Hij laat mijn hoofd los en grijpt me met die hand onder mijn rokje, pal tussen mijn dijen – van die intimide gast van zojuist geen spoor meer.

Hij lost mijn lippen. ‘Je hebt geen ondergoed aan,’ fluistert hij – alsof ik dat zelf niet wist.

‘Dat had je me toch gevraagd,’ zeg ik, hees, en wat me wat dwars zit is dat in de verwondering waarmee hij het gezegd had, ik een zeker verwijt bespeurde.

‘Ja, dat wel,’ klinkt hij, geruststellend nu, ‘maar ik wist niet of je wel op mijn vraag zou ingaan.’

‘Ik had het toch beloofd,’ zeg ik zachtjes, en dan lik ik hem lekker geil vol in zijn oorschelp.

‘Mm, lekkere slet,’ zegt hij dan.

In de gegeven context, en gelet op wie het zegt, heb ik met deze manier van aangesproken te worden geen probleem, integendeel: het maakt me nog krolser.

Hij zit intussen met twee vingers in mijn kutje, ik pak hem lieftallig met die hand vast, om het ritme aan te geven waarop hij het lekkerst vingert, ook om zijn duim te plaatsen op mijn opgezwollen klit, en hem aan te geven hoe hij die precies dient te stimuleren.

Ik sta zo geil als wat, een half uur geleden, in de bus, was ik eigenlijk al zo ver, toen ik er me bewust van werd hoe anderen dat gepriem in mijn topje konden zien. Ja, dat besef, op dat moment, daar word ik best verlegen van, maar tegelijk geilde het me nog meer op, al moet ik zeggen dat mijn opwinding een beetje geïrriteerd werd doordat het beneden, door het ontbreken van een onderbroekje, vrijuit aan het lekken was.

Stond ik al geil in de bus, dan ben ik nu superhitsig, mmmm, jah, wat doet hij dat goed, zijn vingers, ja hij doet dat goed, mmm, ik klooi, beetje onhandig, beetje ongeduldig aan de gesp van zijn broeksriem, hij helpt me, doet ook de bovenste knop van zijn broek los, de rest van zijn gulp knoop ik zelf vlotjes open en ik zie het gebobbelde blauw van zijn onderbroek en grijp erin, naar die zwelling, eindelijk.
Maar ik moet lossen, hij doet snel zijn broek en slip uit en draagt me op plaats te nemen op het bankje en mijn rokje omhoog te doen en mijn dijen te spreiden en vervolgens knielt hij tussen mijn benen en begint me te likken, mmm, ik laat mijn vingers dansen in zijn kroezelhaar en ik fluister dat het lekker is maar geef in één zin ook mee waar hij vooral moet likken, én hoe, met cirkeltjes, op mijn klitje, oh, dit is ongemeen heerlijk, dit is zaligheid en met een hand kneed ik zachtjes mijn tepels en – hij stopt plotseling. Ik zie hem, beneden tussen mijn dijen, opkijken met een geïrriteerde blik in de ogen, hij sakkert, op fluistertoon, dat ik te veel lawaai maak – oei, daar was ik me helemaal niet bewust van, oei, echt niet. Hij zoekt zijn jeans, tast dan in een broekzak en reikt me een zakdoek aan, proper en ongebruikt, en maant me aan die in mijn mond te stoppen, want ‘anders stop ik ermee, oké?’

Nou moe, ik weet even niet wat me overkomt, hoe ik me moet voelen – terecht gewezen als een klein kind, dat te luid speelt, tegelijk ervaar ik dat ontzettend verscheurend verlangen in mijn onderbuik om verder verwend te worden en volg ik dus zijn raad maar op, neem het textiel tussen mijn lippen en let gelijk op de geluiden die ik voortbreng, of die ik niet mag voortbrengen, maar al snel word ik weer meegesleept in die denderende genotstroom en ben ik blij dat ik mezelf kan dempen met zijn zakdoek en dan, ineens, nee, geen donderslag bij heldere hemel maar toch sneller dan gedacht en verwacht, wordt mijn onderbuik overspoeld door een tsunami, verschillende vloedgolven waarvan de hoogste een orgasme is met de grootse O. Tjonge, mmm.

Ik loop leeg, die lekker opgebouwde geile spanning, nu een oase van gelukzaligheid, van tevredenheid, van lekker moe zijn. Gelaten, met de glimlach om de lippen, onderga ik hoe hij zich over me buigt, zijn penis bij me inbrengt en dan begint te stoten, vier, hooguit zes keer want dan komt hij ook al klaar. Dàt we gingen neuken, was de afspraak, niet dat het nog geen 25 seconden zou duren.

Hoe uitgeteld je kunt zijn na een bokswedstrijd, ik heb er geen benul van, maar nu lag ik er werkelijk als een vaatdoek bij. Zo een moment waarop niets hoeft of moet, alleen maar soezen, en ademen, in- en uit. Hij echter viel na zijn explosie niet stil en ik hoor hem nog iets murmelen voor hij de deur achter zich laat dichtvallen – wat zei hij nou?

Tijd om bij mijn positieven te komen, ik sta op, herschik de spulletjes die ik aanheb, zie zijn zakdoek op de grond liggen, raap hem op en verfris me er een beetje mee, lazer de snotlap dan in een hoekje, gooi mijn haren terug wat fatsoenlijk en verlaat dan het badhokje. Ik loop nog even het cafetaria binnen en ook aan de uitgang van het zwembad bespeur ik hem nergens. Jammer toch. Misschien kom ik hem online nog eens tegen. Ach, het was toch mijn type niet.

 

Fan van Giel? Lees dan ook zijn verhalen, haiku's, romans en meer... Luk Gybels

 

Alle verhalen van: Giel

Fijn verhaal 
+4

Reacties  

Als het genot maar groot genoeg is dan wordt zoiets als 'mijn type" voor eventjes van minder belang, nietwaar?