Informatie
Geschreven door Tinus Boot
Geplaatst op 14 juni 2019
Aantal reacties: 2
2763 woorden | Leestijd 14 minuten

Niet wat je niet weet, brengt je in moeilijkheden; maar dat, waar je zeker van bent, en anders is dan je denkt.
Mark Twaineter

Het was een les en nu, ruim twintig jaar later, schaam ik me nog steeds.

Ik was net afgestudeerd en in bezit van een diploma en een fraaie titel, verder wist ik het niet. Ik twijfelde over aangeboden banen en of ik in Utrecht zou blijven. Mijn kamer had ik aangehouden en ik ging door met wat ik al jaren deed, werken in een kroeg en sporten.

Nicht Paula, die ook in Utrecht studeerde, gaf een feestje en nodigde me uit. Behalve Paula en haar vriendin kende ik van de aanwezigen niemand. Ik dronk bier en raakte in gesprek met een jonge vrouw, die duidelijk ook een vreemde eend in de bijt was. Ze leek alleen te zijn en ze viel op in het gezelschap. Ze was klein, heel klein en alles aan haar was tenger en oogde breekbaar. Ze bleek Katinka te heten. Met moeite lukte het me om niet te lachen, of de vraag te stellen die ze waarschijnlijk al veel te vaak had gehoord. Haar naam bleek door haar ouders met een vooruitziende blik gekozen, klein en koket. Ik had nooit begrepen wat er met dat laatste woord bedoeld werd, naar haar kijkend begreep ik het. Ze had lang loshangend donker haar en ze droeg een bril. Een grote bril en het leek of die bril haar korenblauwe ogen vergrootte. Ogen om in te blijven kijken.
Ze liet zich Kat noemen, later bleek dat te getuigen van veel zelfkennis.

We kletsten. Ik haalde drank voor haar en was onder de indruk. Ze was intelligent, geestig en in mij geïnteresseerd. Ze schudde al pratend af en toe haar hoofd, waarbij haar haren dan voor haar gezicht vielen. Door een sluier van haar keek ze me dan met die grote hypnotiserende ogen aan.
Het feestje liep af en ik hielp Paula om op te ruimen. Na een rondje langs de afvalcontainer bleek Katinka verdwenen. Paula, die me zoekend rond zag kijken gaf me een por.
'Niets voor jou zo'n schriel kippetje.'

Ze vond het maar een vreemde typje. Het bleek dat Katinka met een vriendin van Paula was meegekomen. Jammer dat ze al weg is, dacht ik en in de dagen die volgden, bleef ze in mijn gedachten.

Tot een week later. Ik stond bier te tappen en in eens stond ze voor me.
'Dag Klaas.'
Ze was alleen en ik schonk haar witte wijn, op kosten van mijn baas. Wat een leuk toeval, dacht ik. Ze bleef plakken en wijn nippen tot sluitingstijd. Mijn twee collega's werkten me de deur uit.
'Ga maar, wij ruimen wel op.'
Met nog wat gefluisterde aanmoedigingen, een vette grijns en een knipoog vertrokken we.

Met Katinka achter op de bagagedager reed ik naar het Wilhelminapark. Het was een heldere nacht, de maan spiegelde in het water van de vijver. Een nacht voor de liefde. We kusten en ik, onverbeterlijke romanticus, was verliefd en geil. Om haar te kussen moest ik diep bukken en verder dan kussen liet ze me niet gaan. Wel stemde ze in met een oplossing voor het lengte verschil. Met Kat opgetild, mijn handen onder haar kleine kont en haar rug tegen een boom, vreeën we verder. Mijn bult tegen haar kruis en wrijven. Zelfs haar tongetje was klein en dartelde in mijn mond. Ik vervloekte stugge stof van onze broeken.

Het was vroeg in de morgen, dat ik na een rondje Utrecht alleen in bed lag. Kat woonde in Lunetten en dat is Zuid en ik moest naar Zuilen in Noord. Het onvermijdelijke gebeurde na al dat drooggeilen. Fantaserend over haar blote lichaam, met kleine borsten en een strak knijp kutje, trok ik me af.

We hadden niets afgesproken, behalve dat ik haar zou bellen. Dat deed ik direct de volgende morgen al. Ik nodigde haar uit om samen te gaan eten. Iets waar ik overigens nauwelijks geld voor had.
Het etentje was een succes. Niet vanwege het eten. Het zal ongetwijfeld goed zijn geweest, zeker gezien de prijs. Mijn aandacht was niet bij het eten. Ik had maar oog voor een ding en dat was Kat en hoe ze me al luisterend aankeek. Ik zwetste maar door over mijn studie, mijn vrienden en het roeien.
Het restaurant was beter verlicht dan op het feestje en in het café. Ik zag wat kraaienpootjes bij haar ogen. Ze was wat ouder dan ik. Dat deerde me niet, het maakte het kindvrouwtje alleen maar aantrekkelijker.

Hoewel ik er nauwelijks iets van had geproefd, bleek de investering in de maaltijd zijn geld meer dan waard. Ze ging mee naar mijn kamer. Die keer was ze op de fiets en hand in hand fietsten we over de Amsterdamsestraatweg.
We vreeën. Het stoomde en ze zette haar bril af, mij haar naakte ogen tonend. Ik kuste haar ogen en mocht met mijn handen onder haar shirt en in haar meisjesformaat bh. Ze trok mijn T-shirt over mijn hoofd en prees mijn sterke lichaam. Ik stond al op barsten en kreeg bijna een spontane zaadlozing door haar hand die door mijn broek heen kneep. Ik wilde verder, ik wilde meer en begon haar shirt uit te trekken. Ze pakte mijn handen vast, wendde haar ogen af en zei met een huilstemmetje dat het niet kon. Ze wilde wel, zei ze. Maar ze kon het niet. Er was iets vreselijks met haar gebeurd. Ik liet haar verschrikt los. Met gebogen hoofd vertelde ze dat ze na een avondje stappen door een bekende was verkracht. Met open mond van ontzetting keek ik haar aan.
'Anaal,' zei ze. 'Het deed zo'n pijn.'
De klootzak had iets in haar drinken gedaan en ze was wakker geworden toen hij bezig was. Ze had geen aangifte gedaan. Huilend was ze naar huis gegaan, daar had ze wel een uur onder de douche gestaan en vervolgens de hele nacht liggen huilen.
'Maar de volgende dag?' vroeg ik.
'Toen was het te laat, ik had geen bewijs meer, behalve dat mijn gat ontzettend zeer deed. Wat had ik moeten doen? Het was zijn woord tegen het mijne.'
Ze huilde, ik troostte en mijn pik kromp van de gedeelde ellende. Ik leefde met haar mee en uitte dat in welgemeende superlatieven over die "enorme klootzak".
'Ja,' snikte ze, 'ik hoop dat hem een keer iets overkomt.'
Ik was dat helemaal met haar eens.

Ze kuste me en zei dat ze blij was met zo'n lieve sterke vent. Daarbij streelde ze mijn armen en ze deed iets vreemds. Ze kuste mijn tepels, dat had nog nooit een vriendin gedaan. Het voelde vreemd, maar mijn lichaam reageerde er direct op. Ze zag de zwelling en kneep er in.
'Kom maar,' zei ze mijn broek los makend, 'ik zal je helpen.'
Het was niet wat ik voor ogen had, maar het werkte prima. Ontroerd keek ik naar haar kleine sierlijke hand die mijn pik omklemde. Ze trok me af en haalde zo de druk van de ketel.

Bij onze volgende afspraak ging haar hemdje uit en ook haar bh. Kleine stevige meisjesborsten met snoezige tepels, die ik mocht kussen.
'Ik vertrouw je heel erg, maar gun me nog wat tijd,' zei ze.
Even later, toen ze mijn pik uit mijn broek had bewees ze dat, door een kusje op mijn eikel.
'Het komt wel goed met me,' zei ze heel dapper. Terwijl ik haar parmantige kleine borsten verder liefkoosde trok ze me opnieuw af.

Terwijl ik uitgestrekt op bed nagenoot, droogde ze mijn pik af en begon ze opnieuw over, “wat haar overkomen was.” Ze voegde er aan toe dat “ze hoopte, dat hem ook iets overkwam”.
Er vormde zich een idee in mijn hoofd. Ik zei nog niets, Ridder Klaas, de beschermer van weduwen, wezen en mishandelde vrouwen, moest er nog over nadenken.

Later vroeg ik me af waarom ik niet door had dat we of in de stad of bij mij waren en nooit bij haar. Op dat moment niet, ik leefde in een roes van verliefdheid.

Het duurde twee weken voor ze uit de kleren ging. Alles klein en in verhouding. Later aan haar terug denkend was het bijna pedofiel. Ik met mijn grote blote lijf en de meisjesachtige Kat. Gelukkig had ze de rimpeltjes bij haar ogen en die pluk donker haar.
Om te laten zien hoe gek ik op haar was en geen woeste Neanderthaler die gelijk wil penetreren, streek ik het haar opzij en kuste ik haar kutje.
'Gekke, lieve jongen,' noemde ze me, mijn hoofd tegen haar aandrukkend. Ik deed mijn best en als beloning nam ze later heel even mijn pik in haar mond voor ze me weer aftrok.
Ik had nagedacht en vertelde haar hoe we de verkrachter konden aanpakken. Ze luisterde aandachtig, waarbij haar mond open hing en haar spitse tongetje over haar lippen ging. Ze stelde me een beetje teleur, door niet gelijk wild enthousiast te zijn.
'Zou je dat wel doen?'
'Voor jou wel,' zei ik vol bravoure.
Dat was op een vrijdagnacht en we moesten twee dagen ,tot maandagmiddag wachten, voor fase één van het plan uitgevoerd kon worden.

Vanaf een uur of vijf uur stonden we bij een kantoorgebouw in het centrum te wachten. Als een vrijend paartje, achter de zuilen bij de ingang van een aangrenzend gebouw.
'Dat is hem,' fluisterde Kat na een kwartiertje en nieuwgierige blikken van passanten. 'Wat en half wat,' had ik een passerende grappenmaker horen zeggen. Ze wees een kalende dertiger aan. Een man keurig in het pak en niet al te groot. Hij zag er niet uit als een klootzak. Maar ja, dacht ik, dat doen ze nooit. Ik had eens gelezen, dat een van de verantwoordelijken voor de holocaust er uitzag als een vriendelijke boekhouder.

We fietsten daarna naar het chique appartementencomplex waar hij woonde. Rustige buurt met een bosje aan de overkant van het gebouw. Ze wist dat hij op de vrijdagavonden altijd ging sporten. Bij zijn thuiskomst, laat op de avond, moest het gebeuren.

Ik regelde een vrije avond die vrijdag. Donderdag na sluitingstijd kwam Kat bij me. We kleedden elkaar uit en ik mocht in haar. Eerst met mijn vingers en toen, waar ik al weken van droomde, ik tilde haar op en plantte haar op mijn pik. Het paste alsof we voor elkaar voorbestemd waren. Zo droeg ik haar door de kamer tot ik haar kont in de spiegel boven de wastafel kon zien. Ze had haar armen om mijn nek geslagen en wipte op mijn pik.
Langs haar hoofd in de spiegel kijkend, zag ik het geilste tafereel dat ik ooit gezien had. Zij bepaalde het ritme en ik hielp met mijn handen onder haar billen. Terwijl het juist zo lekker ging, leidde ze me af, door in eens over mijn missie voor de volgende dag te beginnen.
'Je moet hem goed raken!'
Shit, dacht ik nu niet.
Al wippend droeg ik haar naar het bed en het lukte om haar neer te leggen zonder dat ik er uit floepte. Ik wilde haar niet pletten met mijn gewicht, steunend op mijn handen naaide ik haar. Neuken is een serieuze bezigheid, ik was blij dat ze haar mond verder hield, tot ze 'spuit maar' riep.
Gevolgd door 'toe, schiet op.'
Ik kwam.

Later stond ze voorover gebogen bij de wasbak haar onderlichaam te wassen. Met mijn hoofd omlaag uit bed hangend keek ik nieuwsgierig naar haar pruim en haar kontgaatje. Een heel klein sterretje. Ik probeerde me voor te stellen hoe daar een dikke pik in paste. De mijne zeker niet. Wat een klootzak, dacht ik voor de zoveelste keer.
'Ik ga hem een goed lesje leren.'
Ze draaide zich om van de wastafel en wierp me een lief kushandje toe. Ik veerde op van het bed om de kus te vangen.

We hadden afgesproken om het samen te doen. Zij op de uitkijk en ik de klappen. Ze belde me 's middags in het café op. Met een klein stemmetje vertelde ze dat ze niet durfde.
'Niet dat ik bang ben hoorrr, maar de vorige keer, toen ik hem aanwees, kon ik er een nacht niet van slapen.'
Ik stelde haar gerust, alleen kon ik het ook wel af. Na afloop zou ze naar mijn kamer komen.

Onderweg op de fiets beleefde ik de stad anders. Het motregende en ik voelde het niet. De gedachten tuimelden door mijn hoofd:
Ik dacht aan Kat en onze seks. Hoe mijn gezwollen pik, dikker dan haar polsen in dat frêle lichaam paste. Jammer dat ik niet had kunnen zien hoe ik binnendrong, hoe haar schaamlippen zich om mijn eikel vouwden. Volgende keer een ander standje nam ik me voor. Het fietste lastig zo.
Mijn missie, ik had geen twijfels. Ik waande me een koene ridder op mijn stalen ros. Gewoon een paar harde rake klappen en de klootzak vertellen waarom hij ze kreeg.
Ik zag een leven met Kat voor me, samenwonend in Utrecht.

Zouden ze bij de politie een net afgestudeerd bioloog aannemen? Dan kon ik verkrachters gaan opsporen. Of zou ik nog een studie doen? Rechten of criminologie. Ik was nog jong zat. We konden dan samen zijn en ik kon blijven roeien.

Bij het gebouw aangekomen was het harder gaan regenen. In plaats onder de bomen te wachten, ging ik in het portiek staan. Het duurde een uur voordat hij kwam. Voor die tijd waren er al wat bewoners langs gekomen, waaronder twee wantrouwig kijkende oudere vrouwen. Ik wenste ze zo vriendelijk mogelijk 'goede avond', zonder reactie.

De zoveelste auto kwam de straat in. Er werd geremd en naar een vrije plek gezocht. Dat kon hem zijn. De auto werd geparkeerd en er stapte een man uit. Hij zag er anders uit in een trainingspak, maar het was hem. Mijn hartslag ging omhoog, adrenaline. Dat was goed voor een prestatie, wist ik van mijn trainer. De kofferbak ging open en er werd een sporttas gepakt. Hij kwam aangelopen. Ik zag dat hij zo'n homo-achtig zweetbandje om zijn hoofd had. Lul, dacht ik. Ik hoorde een auto de straat inrijden. Shit, die rijdt wel door, nu niet aarzelen.
Hij stapte het stoepje op en keek naar me. Zijn mond ging open, 'goede ...'
Ik pakte hem bij de kraag van zijn trainingsjasje.
'Vuile verkrachter.'
Ik schudde hem door elkaar.
'Kappen man, doe niet zo idioot. Ik ken je niet ee...'
Links hield ik vast en rechts haalde ik uit. De klap kwam goed aan. Het was geen sijpelen, het bloed stroomde uit zijn neus. Hij schreeuwde en zijn hand vloog naar zijn gezicht. Ik hoorde een auto stoppen, dat kon ik niet. Ik moest door, de laffe klerelijer. Ik haalde weer uit naar zijn gezicht.
'Die is voor Katinka,' schreeuwde ik.
Ik hoorde iets achter me en dacht, ik moet opschieten. Ik boog mijn arm voor een laatste uithaal met nog een harde directe.
Het kwam er niet van. Mijn arm werd vastgegrepen en ik werd naar achteren getrokken.
'Ophouden.' Ik worstelde me los en draaide om mijn belagers te lijf te gaan. Ik zag uniformen. Shit, politie!

Uren later op het politiebureau, tijdens het tweede verhoor kwam de ontnuchtering.
Na het eerste verhoor hadden ze nog eens uitgebreid met mijn slachtoffer gesproken en ze hadden bij Katinka aangebeld. Katinka bleek de ex vriendin van het slachtoffer. Beiden hadden verklaard dat er geen sprake was van een verkrachting. Katja had verteld dat ze me kende en met me uit was geweest. 'Een vergissing,' had ze gezegd. Ik bleek nogal driftig en jaloers van aard en daarom wilde ze niets meer met me te maken hebben.
Er was een aanklacht tegen me ingediend wegens mishandeling en te zijner tijd zou er een oproep volgen om voor te komen.

Twee dagen later zocht ik mijn slachtoffer op. Ik zag een schitterend verkleurende bloeduitstorting rond zijn linker oog. Ik schaamde me enorm. Aarzelend nodigde hij me uit om binnen te komen. Hij zei nog steeds kwaad te zijn, maar dat hij inmiddels begrepen had dat Katinka er achter zat.
Ze hadden een relatie gehad, die hij had beëindigd toen ze zich steeds vreemder ging gedragen.
'Geschifte Katinka,' noemde hij haar. 'Dat mens moet hulp zoeken.'

Uiteindelijk bleek hij de enige held in dit verhaal. Hij trok uit eigen beweging de aanklacht in en bespaarde me zo een strafblad.

Alle verhalen van: TinusBoot69

Fijn verhaal 
+10

Reacties  

Nou, dat is me wat met kleine Katinka.
Een klein loeder dus....
Een onverwacht einde in een leuk verhaal
Een andere 'Tinus' hier, maar wel van vertrouwde hoge kwaliteit. Met veel plezier gelezen!